Το Στέκι των Πληροφορικών

Για το Β3 (1) οποιαδήποτε τιμή στο (1, 3] ακόμα και πραγματική πρέπει να θεωρηθεί σωστή.

Σίγουρα? Γιατί στην δεύτερη επανάληψη είναι μέχρι i.
Άρα κάποια στιγμή το j μπορεί να γίνει i και να πάρει πραγματική τιμή, αλλά το j πρέπει να είναι ακέραιος γιατί έχει θέση δείκτη.
Όπως και να έχει μου φαίνεται απίθανο να δώσει μαθητής τέτοια απάντηση. ή 2 ή 3 θα δώσουν λογικά.

Παράθεση από: evry στις 07 Ιουν 2026, 10:58:07 ΠΜΣίγουρα? Γιατί στην δεύτερη επανάληψη είναι μέχρι i.
Άρα κάποια στιγμή το j μπορεί να γίνει i και να πάρει πραγματική τιμή, αλλά το j πρέπει να είναι ακέραιος γιατί έχει θέση δείκτη.
Όπως και να έχει μου φαίνεται απίθανο να δώσει μαθητής τέτοια απάντηση. ή 2 ή 3 θα δώσουν λογικά.

Σίγουρα. Το j δεν γίνεται ποτέ i όταν το i είναι πραγματικό.

Παράθεση από: Καραμαούνας Πολύκαρπος στις 07 Ιουν 2026, 10:26:50 ΠΜΓια το Β3 (1) οποιαδήποτε τιμή στο (1, 3] ακόμα και πραγματική πρέπει να θεωρηθεί σωστή.

Σωστά!

Ναι σωστά

Παράθεση από: Καραμαούνας Πολύκαρπος στις 07 Ιουν 2026, 11:25:57 ΠΜΣίγουρα. Το j δεν γίνεται ποτέ i όταν το i είναι πραγματικό.

Ναι σωστά,  το αντιμετωπίζει ως έκφραση γιατί μετατρέπεται σε while ουσιαστικά
Αν είχαμε δομή foreach όπως σε Python, C#, Java εκεί ίσως να υπήρχε θέμα.
Να δούμε αν θα το σκεφτεί κανείς

Το ότι είναι άπειρες οι απαντήσεις που δεν κάνουν λάθος δεν σημαίνει ότι είναι και σωστές. Στο θέμα εξετάζεται η κατανόηση  του αλγορίθμου
Αν κάποιος έγραφε τον αλγόριθο στον "έξω κόσμο" θα επέλεγε κάποια από αυτές τις άπειρες λύσεις;
Όταν διδάσκουμε το αλγόριθμο θα πρέπει να λέμε 
Για i από 2 μέχρι (οποιαδήποτε τιμή μεγαλύτερη από το μέγεθος του πίνακα)  γιατί δουλεύει;

Παράθεση από: Λάμπρος Παπαδόπουλος στις 07 Ιουν 2026, 01:10:23 ΜΜΤο ότι είναι άπειρες οι απαντήσεις που δεν κάνουν λάθος δεν σημαίνει ότι είναι και σωστές. Στο θέμα εξετάζεται η κατανόηση  του αλγορίθμου
Αν κάποιος έγραφε τον αλγόριθο στον "έξω κόσμο" θα επέλεγε κάποια από αυτές τις άπειρες λύσεις;
Όταν διδάσκουμε το αλγόριθμο θα πρέπει να λέμε
Για i από 2 μέχρι (οποιαδήποτε τιμή μεγαλύτερη από το μέγεθος του πίνακα)  γιατί δουλεύει;

Από τη στιγμή που "δεν κάνουν λάθος", ναι σημαίνει ότι είναι και σωστές

Παράθεση από: Λάμπρος Παπαδόπουλος στις 07 Ιουν 2026, 01:10:23 ΜΜΤο ότι είναι άπειρες οι απαντήσεις που δεν κάνουν λάθος δεν σημαίνει ότι είναι και σωστές. Στο θέμα εξετάζεται η κατανόηση  του αλγορίθμου
Αν κάποιος έγραφε τον αλγόριθο στον "έξω κόσμο" θα επέλεγε κάποια από αυτές τις άπειρες λύσεις;
Όταν διδάσκουμε το αλγόριθμο θα πρέπει να λέμε
Για i από 2 μέχρι (οποιαδήποτε τιμή μεγαλύτερη από το μέγεθος του πίνακα)  γιατί δουλεύει;

Από τη στιγμή που δεν είναι θέμα ανάπτυξης ώστε να μπορέσεις να αξιολογήσεις το σκεπτικό του μαθητή και είναι θέμα κλειστού τύπου δεν μπορείς να κάνεις εικασίες για το πως σκέφτηκε κάπως. Αναγκαστικά αξιολογείς μόνο το αποτέλεσμα για να διαφυλάξεις το κύρος της διαδικασίας.

Εντάξει να μην το παρακάνουμε κιόλας. Συμφωνώ με τον Λάμπρο παραπάνω.

Όποιος  μαθητής βάλει πραγματικό δεν έχει καταλάβει ότι η μεταβλητή i νοηματικά συμβολίζει δείκτη πίνακα (έστω και έμμεσα) κατά συνέπεια είναι ακέραια. Σε ένα μη κλειστού τύπου αυτό θα έπρεπε να επιφέρει κάποια απώλεια (όχι συντριπτική).

Δεύτερον για να σου χαλάσω  τον προβολατορικο τίτλο δεν μπορούμε να έχουμε άπειρες τιμές λόγω πεπερασμένης ακριβείας.

Σε κάθε περίπτωση δεν νομίζω να υπάρχουν τέτοια γραπτά.

Παράθεση από: pgrontas στις 07 Ιουν 2026, 01:53:58 ΜΜΕντάξει να μην το παρακάνουμε κιόλας. Συμφωνώ με τον Λάμπρο παραπάνω.

Όποιος  μαθητής βάλει πραγματικό δεν έχει καταλάβει ότι η μεταβλητή i νοηματικά συμβολίζει δείκτη πίνακα (έστω και έμμεσα) κατά συνέπεια είναι ακέραια. Σε ένα μη κλειστού τύπου αυτό θα έπρεπε να επιφέρει κάποια απώλεια (όχι συντριπτική).

Δεύτερον για να σου χαλάσω  τον προβολατορικο τίτλο δεν μπορούμε να έχουμε άπειρες τιμές λόγω πεπερασμένης ακριβείας.

Σε κάθε περίπτωση δεν νομίζω να υπάρχουν τέτοια γραπτά.

Σωστός! Διορθώνω:
3*10^(μέγιστο πλήθος δεκαδικών ψηφίων)
οι σωστές απαντήσεις:)

Τουλάχιστον το ΓΙΑ i ΑΠΟ 2 πρέπει να πιαστεί σωστό.

Να το διατυπώσω διαφορετικά. Όταν γράφουμε ένα πρόγραμμα δεν γράφουμε απλώς ένα σύνολο εντολών που δίνει σωστό απότέλεσμα αλλά ένα σύνολο ενοτλών που αποτυπώνει ξεκάθαρα έναν αλγόριθμο (ή περισσότερούς). Κατά την γνώμη μου και το 2 στο πρώτο κενό είναι λάθος.  Αν κάποιος ζητήσει να του εξηγήσουμε την λογική αλγορίθμου πως θα διακαιολογήσουμε το 2 στο πρώτο κενό;
Με όλο αυτό το "δε βαριέσε, δεν κάνει λάθος" αδικούνται πάντα οι καλύτεροι μαθητές.

Παράθεση από: Λάμπρος Παπαδόπουλος στις 07 Ιουν 2026, 02:37:18 ΜΜΝα το διατυπώσω διαφορετικά. Όταν γράφουμε ένα πρόγραμμα δεν γράφουμε απλώς ένα σύνολο εντολών που δίνει σωστό απότέλεσμα αλλά ένα σύνολο ενοτλών που αποτυπώνει ξεκάθαρα έναν αλγόριθμο (ή περισσότερούς). Κατά την γνώμη μου και το 2 στο πρώτο κενό είναι λάθος.  Αν κάποιος ζητήσει να του εξηγήσουμε την λογική αλγορίθμου πως θα διακαιολογήσουμε το 2 στο πρώτο κενό;
Με όλο αυτό το "δε βαριέσε, δεν κάνει λάθος" αδικούνται πάντα οι καλύτεροι μαθητές.

Αντίθετα οι καλοί μαθητές είναι αυτοί πού καταλαβαίνουν ότι και ΑΠΟ 2 να το κάνουν βγαίνει σωστό διότι τρέχουν τον αλγόριθμο στο μυαλό τους. Και για να το γενικεύσω, σε μια δουλειά μελλοντικά μας νοιάζει κάτι πως δούλεψε σωστά ή ότι δούλεψε σωστά;

Παράθεση από: evry στις 07 Ιουν 2026, 12:42:59 ΜΜΝαι σωστά,  το αντιμετωπίζει ως έκφραση γιατί μετατρέπεται σε while ουσιαστικά
Αν είχαμε δομή foreach όπως σε Python, C#, Java εκεί ίσως να υπήρχε θέμα.
Να δούμε αν θα το σκεφτεί κανείς