Το Στέκι των Πληροφορικών

Αυτές οι εντολές τρέχουν από τον επόπτη όταν ο χρήστης είναι administrator. 
Γίνεται να τρέξουν και από teacher;

Μία προσεγγιση για ενα λίγο πιο σύνθετο  ΑΝ_ΤΟΤΕ στο πνεύμα των λυμένων παραδειγμάτων του βιβλίου που στερούνται όμως οδηγιών.

Συμφωνώ, αλλά άλλο να ζητήσει κάτι τέτοιο κι άλλο να ζητήσει να δημιουργηθεί εξαρχής το δένδρο απο τα παιδιά!! 

Πιστεύω ότι θα ήθελε να δείξει στους μαθητές της κάτι παρόμοιο με αυτό που είναι στο βιβλίο Πληροφορική σελ 60

Εγκατάσταση fail2ban για μπλοκάρισμα spambots:

apt install -y fail2ban

cat >/etc/fail2ban/jail.d/local.conf <<EOF
[DEFAULT]
ignoreip = 127.0.0.1/8 ::1 10.0.0.0/8 192.168.0.0/16
bantime = 1h

[sshd]
port = 7100
EOF

systemctl restart fail2ban
fail2ban-client reload
fail2ban-client status sshd
nft list ruleset

Παράθεση από: NIKOS_KALYVAS στις 15 Μαΐου 2026, 10:27:04 ΜΜΣυνάδελφοι η δική μου προσέγγιση για τα διαγωνίσματα που υπάρχουν αναρτημένα σε επίσημα sites είτε σε ομάδες – καλή ώρα όπως εδώ στο Στέκι - είναι η εξής:
Κανένα διαγώνισμα από μόνο του δεν μπορεί να εντοπίσει με ακρίβεια τι θα πέσει φέτος. Κανένας πιστεύω συνάδελφος δεν ξεκινάει από κάτι τέτοιο όταν συντάσσει ένα διαγώνισμα εφ' όλης της ύλης. Είναι βέβαια πρόκληση  αλλά δεν είναι κεντρική ιδέα αυτό. Το ύφος και το στυλ των περισσοτέρων είναι το ύφος της εξέτασης για όλα. Σε αυτό το σημείο πράγματι οι περισσότεροι (βάζω και τον εαυτό μου μέσα) αρκετές φορές φλυαρούμε στις ασκήσεις, βγαίνουν μεγάλες εκφωνήσεις και πολλά ερωτήματα. Πιστεύω  έτσι πρέπει να γίνεται αλλά πάντα με σύνεση. Να υπάρχει υλικό να δουλέψει ο μαθητής ερωτήματα και να μπορεί να αναγνωρίζει δεδομένα μέσα από διάφορα σενάρια. Η επιτροπή διαλέγει 2-3 ερωτήματα και αυτό είναι όλο. Εμείς οφείλουμε όμως σε αυτή την περίοδο να συνεχίσουμε να εκπαιδεύουμε. Άλλωστε όλοι μας δανειζόμαστε ασκησεολογία μεθοδολογίες θεωρίες και το βασικό είναι μια ανατροφοδότηση.

Εν κατακλείδι πιστεύω ότι είναι στην ευχέρεια ενός εκπαιδευτικού να μοντάρει κατάλληλα,  προσθαφαιρώντας ερωτήματα , καταλήγοντας σε μια άσκηση επαναληπτική για τους μαθητές του. Ή ολόκληρο ή μέρος του διαγωνίσματος ανάλογα τι θέλει να 'πει' στον κάθε μαθητή.
Αυτό είναι το δικό μου σκεπτικό και προσέγγιση.

Συμφωνώ με αυτά που γράφεις Νίκο και θα ήθελα να πω κάτι που το γράφω σε αυτό το οποίο ανέβασα, όλα τα διαγωνίσματα έχουν πολύ ωραίες ιδέες. Και οι οποίες είναι σαφέστατα απαραίτητες για το μάθημα.
Το θέμα με κάποια διαγωνίσματα από αυτά είναι η μεγάλη τους έκταση και η μη ύπαρξη κάποιων εύκολων μονάδων,  ώστε να πάρει αέρα ο μαθητής και ώστε να αποτελέσουν πραγματικά κάποια εργαλεία που μπορούμε να τα δώσουμε στους μαθητές.
Εγώ το έγραψα κιόλας ότι σας ευχαριστούμε όλους για την κατάθεση ιδεών,  γιατί κάνει το μάθημα πιο ενδιαφέρον.
(Αν και βέβαια στις εξετάσεις επειδή έχουμε να κάνουμε με παιδιά που κάθε φορά ξεκινάνε από το μηδέν, κάτι που έγραψε πιο πάνω και  ο Πέτρος,  τα θέματα κατά βάση περνάνε μέσα από τις βασικές επεξεργασίες του μαθήματος και κάποιες μονάδες είναι αυτές που θα ξεχωρίσουν οι καλύτεροι. Ωστόσο εδώ μιλάμε για διαγωνίσματα πού βοηθούν στην εκπαίδευση του μαθητή και για αυτό είναι ωραίο να υπάρχουν διάφορες ιδέες.)
Σε κάθε περίπτωση, καλό είναι να τηρείται σε αυτό που λέγεται διαγώνισμα, μία λογική έκταση και να υπάρχουν και μονάδες, που να μπορεί ο μαθητής να πάρει αέρα για να μελετήσει και τις υπόλοιπες πιο δύσκολες ιδέες.

Εγώ και πάλι θα γράψω για να μην παρεξηγηθεί η ανάρτηση μου, ότι ευχαριστούμε όλους όσους ανεβάζετε διαγωνίσματα, απλά καλό θα είναι σε κάποια από αυτά, να είναι λίγο πιο προσεγμένη η έκταση τους και η ύπαρξη και εύκολων μονάδων.

Παράθεση από: akalest0s στις 15 Μαΐου 2026, 10:37:46 ΜΜΠρωτοτυπία <> δυσκολία

Υπάρχει χώρος και για πρωτοτυπία και για διατήρηση ρεαλιστικών θεμάτων (δηλαδή σε ίδιο επίπεδο όπως τα θέματα πανελληνίων, ειδικά τελευταίων χρόνων, συμφωνώ). Υπάρχει εκεί χώρος, που πρέπει να διερευνάται. Όχι καθετότητα σε αυτό. Αλλιώς χωρίς πρωτοτυπία, κινδυνεύουμε σε στερεότυπα ερωτήματα που σε δύο χρόνια ενασχόλησης, ακόμη και ένας μέτριος μαθητής τα λύνει brain dead, μηχανικά.
Πρωτοτυπία από πρωτοτυπία διαφέρει. Μπορεί να συνδυαστούν, πρωτοτυπία και τυποποίηση, πρωτοτυπία και διατήρηση δυσκολίας στο επιθυμητό επίπεδο. Είναι πρόκληση, αλλά γίνεται.

Ο λόγος δεν (θα πρέπει να) είναι η δική μας ανία. Αλλά η προσπάθεια για κριτική σκέψη εντός ασφαλούς πλαισίου.

Θα συμφωνήσω με τον akalest0s.

Στο παρακάτω όμως βλέπω κάποια πράγματα που δεν συμβαδίζουν μεταξύ τους:

Παράθεση από: petrosp13 στις 15 Μαΐου 2026, 12:29:44 ΜΜΤο κριτήριο είναι πάντα τα θέματα των πανελλαδικών
...
Και πλέον έχουμε εμπειρία 25 ετών με έμφαση στην τελευταία 10ετία θα έλεγα που το επίπεδο διατηρείται σχετικά ίδιο
...
Τα παιδιά ασχολούνται (στην καλύτερη περίπτωση) 2 χρόνια ενεργά με την Πληροφορική, δεν υπάρχει κανένας λόγος να προβάλλουμε πάνω τους την δική μας επιθυμία να μην νιώθουμε ανία

Τα παιδιά μπορεί να ασχολούνται μόνο δύο χρόνια με το μάθημα, όμως υπάρχει συσσωρευμένη συλλογική εμπειρία 25 ετών. Αυτό σημαίνει ότι ο διδάσκων του 2025, κάνει πολύ καλύτερη δουλειά από τον αντίστοιχο του 2005, γιατί ακόμα και αν δεν έχει ο ίδιος την εμπειρία (που πολλοί την έχουν επειδή το διδάσκουν 10+ χρόνια), έχει πάρα πολλούς πόρους να διασαφηνίσει προβλήματα του μαθήματος, να πάρει ιδέες κτλ. Άρα ξεκινάει στον αγώνα 200μέτρα μετά την αφετηρία.
Επίσης ας μην ξεχνάμε ότι τα τελευταία χρόνια το μάθημα έχει γίνει εξάωρο (η σωστότερη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση ever) κάτι που δίνει αρκετό χρόνο για εμβάθυνση.

Το πρόβλημα είναι ότι τα θέματα των πανελληνίων τα τελευταία χρόνια δεν συμβαδίζουν με το εξάωρο και τα 25 χρόνια διδασκαλίας. Και αυτό εξηγείται από πολλούς παράγοντες (που δεν είναι της ώρας), αλλά δεν γίνεται μετά από όλα αυτά να βάζεις θέματα όπως το 23 και το 24.
Εννοείται ότι δεν υποστηρίζω να αποκτήσουμε την εντελώς αντιπαιδαγωγική αντίληψη των θεματοδοτών της Φυσικής, αλλά αυτό δεν είναι κάτι που έχω εντοπίσει σε όσους προτείνουν διαγωνίσματα εδώ και σε άλλα μέρη.

Πρωτοτυπία <> δυσκολία

Υπάρχει χώρος και για πρωτοτυπία και για διατήρηση ρεαλιστικών θεμάτων (δηλαδή σε ίδιο επίπεδο όπως τα θέματα πανελληνίων, ειδικά τελευταίων χρόνων, συμφωνώ). Υπάρχει εκεί χώρος, που πρέπει να διερευνάται. Όχι καθετότητα σε αυτό. Αλλιώς χωρίς πρωτοτυπία, κινδυνεύουμε σε στερεότυπα ερωτήματα που σε δύο χρόνια ενασχόλησης, ακόμη και ένας μέτριος μαθητής τα λύνει brain dead, μηχανικά.
Πρωτοτυπία από πρωτοτυπία διαφέρει. Μπορεί να συνδυαστούν, πρωτοτυπία και τυποποίηση, πρωτοτυπία και διατήρηση δυσκολίας στο επιθυμητό επίπεδο. Είναι πρόκληση, αλλά γίνεται.

Ο λόγος δεν (θα πρέπει να) είναι η δική μας ανία. Αλλά η προσπάθεια για κριτική σκέψη εντός ασφαλούς πλαισίου.

Συνάδελφοι η δική μου προσέγγιση για τα διαγωνίσματα που υπάρχουν αναρτημένα σε επίσημα sites είτε σε ομάδες – καλή ώρα όπως εδώ στο Στέκι - είναι η εξής:
Κανένα διαγώνισμα από μόνο του δεν μπορεί να εντοπίσει με ακρίβεια τι θα πέσει φέτος. Κανένας πιστεύω συνάδελφος δεν ξεκινάει από κάτι τέτοιο όταν συντάσσει ένα διαγώνισμα εφ' όλης της ύλης. Είναι βέβαια πρόκληση  αλλά δεν είναι κεντρική ιδέα αυτό. Το ύφος και το στυλ των περισσοτέρων είναι το ύφος της εξέτασης για όλα. Σε αυτό το σημείο πράγματι οι περισσότεροι (βάζω και τον εαυτό μου μέσα) αρκετές φορές φλυαρούμε στις ασκήσεις, βγαίνουν μεγάλες εκφωνήσεις και πολλά ερωτήματα. Πιστεύω  έτσι πρέπει να γίνεται αλλά πάντα με σύνεση. Να υπάρχει υλικό να δουλέψει ο μαθητής ερωτήματα και να μπορεί να αναγνωρίζει δεδομένα μέσα από διάφορα σενάρια. Η επιτροπή διαλέγει 2-3 ερωτήματα και αυτό είναι όλο. Εμείς οφείλουμε όμως σε αυτή την περίοδο να συνεχίσουμε να εκπαιδεύουμε. Άλλωστε όλοι μας δανειζόμαστε ασκησεολογία μεθοδολογίες θεωρίες και το βασικό είναι μια ανατροφοδότηση.

Εν κατακλείδι πιστεύω ότι είναι στην ευχέρεια ενός εκπαιδευτικού να μοντάρει κατάλληλα,  προσθαφαιρώντας ερωτήματα , καταλήγοντας σε μια άσκηση επαναληπτική για τους μαθητές του. Ή ολόκληρο ή μέρος του διαγωνίσματος ανάλογα τι θέλει να 'πει' στον κάθε μαθητή.
Αυτό είναι το δικό μου σκεπτικό και προσέγγιση.

"Τα παιδιά ασχολούνται (στην καλύτερη περίπτωση) 2 χρόνια ενεργά με την Πληροφορική, δεν υπάρχει κανένας λόγος να προβάλλουμε πάνω τους την δική μας επιθυμία να μην νιώθουμε ανία"

Πάρα πολύ σωστά Πέτρο!!
Εμείς χρόνο με το χρόνο γινόμαστε καλύτεροι, γιατι βλεπουμε και ξαναβλέπουμε το μάθημα και ένα θέμα που καποτε μας φαινόταν δυνατό, στην πορεία μας φαίνεται πιο απλό. Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι κάθε χρόνο ξεκινάμε με νέα παιδιά, από την αρχή, οπότε αυτό πρέπει να το έχουμε υπ' οψιν μας.
(συν το ότι η κατευθυνση πλέον δεν είναι όπως παλιά...)