σχετικά με τα διαγωνίσματα που ανεβαίνουν

[Δημήτρης Χατζόπουλος]

Θα ήθελα να επισημάνω κάτι για τα διαγωνίσματα της Γ λυκείου που ανεβαίνουν για το μάθημα.
Ορισμένα ειναι πραγματικά προσεγμένα και μετρημένα.
Κάποια άλλα όμως (και με κάθε σεβασμό και ευχαριστίες προς τους συνάδελφους που μοιράζονται τις ιδέες τους εδώ και σαφώς προσφέρουν στο μάθημα) ξεφεύγουν τόσο από άποψη έκτασης όσο και απο άποψη δυσκολίας. Ενώ έχουν ωραίες ιδέες, πράγματι, ξεφεύγουν στην έκταση και τη δυσκολία.
Καλό θα είναι αυτό να το προσέχουμε. Δεν φτιάχνουμε μεμονωμένες ασκήσεις που ο άλλος έχει χρόνο να καθήσει σπίτι του να τις δει με την ησυχία του και να δοκιμάσει κατι extreme, αλλα διαγώνισμα να γραφτεί σε κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα. Ούτε βάζουμε στόχο να φτιάξουμε όσο το δυνατόν δυσκολότερες ασκήσεις όταν μιλάμε για προτεινόμενα διαγωνίσματα.
Υπάρχουν νεοι συνάδελφοι που δεν έχουν υλικό και εμπειρία να κρίνουν. Προχθές, μαθητής μου, καλός, που διαβάζει, μου ήρθε απογοητευμένος με την ψυχολογία του στα τάρταρα. Του έδωσε ένας καθηγητής φίλος του, διαγώνισμα που βρήκε στο ιντερνετ και δεν μπορουσε να λύσει το μεγαλύτερο μέρος και απογοητεύτηκε.
Ας είμαστε λίγο προσεχτικοί λοιπόν και να ανεβάζουμε διαγωνίσματα λογικα, που δεν δημιουργουν εσφαλμένες εντυπώσεις για το τι πρέπει να μπορουν να λύνουν οι μαθητές.
(Και ας τα τεσταρουμε στους μαθητές μας πριν τα βάλουμε.) 
Και πάλι με κάθε σεβασμό καιι ευχαριστίες προς όσους μοιράζονται τις ιδέες τους, αλλά ας προσέχουμε.

[petrosp13]

Το κριτήριο είναι πάντα τα θέματα των πανελλαδικών

Και πλέον έχουμε εμπειρία 25 ετών με έμφαση στην τελευταία 10ετία θα έλεγα που το επίπεδο διατηρείται σχετικά ίδιο

Αν ένα διαγώνισμα που βρήκε κάποιος στο ίντερνετ ή τα θέματα του ΟΕΦΕ που ζητώνται κάθε χρόνο ξεφεύγουν ακόμα και από το επίπεδο των επαναληπτικών του Σεπτεμβρίου, δεν μπορώ να βρω τον λόγο να ασχοληθεί κάποιος, εκτός αν είμαστε σίγουροι ότι είναι σε θέση να λύσει οτιδήποτε έχει ζητηθεί σε εξετάσεις Ιουνίου-Σεπτεμβρίου
Δηλαδή ένα ποσοστό max 10% των υποψηφίων μας

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να τρομάξει κάποιος με αυτά που εντοπίζει σαν προτεινόμενα θέματα στο διαδίκτυο, όταν είναι εξοικειωμένος με τα θέματα και το επίπεδο δυσκολίας που ζητώνται κάθε χρόνο

Θεωρώ ότι η συζήτηση αυτή είναι συναφής με την συζήτηση για την μη πρωτοτυπία των θεμάτων κάθε χρόνο, όπου έχω ταχθεί κάθετα αντίθετος με την δημιουργία νέων ερωτημάτων, θεματικών, γενικά εκπλήξεων σε πολλά θέματα εξετάσεων την ίδια χρονιά. Τα παιδιά ασχολούνται (στην καλύτερη περίπτωση) 2 χρόνια ενεργά με την Πληροφορική, δεν υπάρχει κανένας λόγος να προβάλλουμε πάνω τους την δική μας επιθυμία να μην νιώθουμε ανία

[Δημήτρης Χατζόπουλος]

"Τα παιδιά ασχολούνται (στην καλύτερη περίπτωση) 2 χρόνια ενεργά με την Πληροφορική, δεν υπάρχει κανένας λόγος να προβάλλουμε πάνω τους την δική μας επιθυμία να μην νιώθουμε ανία"

Πάρα πολύ σωστά Πέτρο!!
Εμείς χρόνο με το χρόνο γινόμαστε καλύτεροι, γιατι βλεπουμε και ξαναβλέπουμε το μάθημα και ένα θέμα που καποτε μας φαινόταν δυνατό, στην πορεία μας φαίνεται πιο απλό. Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι κάθε χρόνο ξεκινάμε με νέα παιδιά, από την αρχή, οπότε αυτό πρέπει να το έχουμε υπ' οψιν μας.
(συν το ότι η κατευθυνση πλέον δεν είναι όπως παλιά...)

[NIKOS_KALYVAS]

Συνάδελφοι η δική μου προσέγγιση για τα διαγωνίσματα που υπάρχουν αναρτημένα σε επίσημα sites είτε σε ομάδες – καλή ώρα όπως εδώ στο Στέκι - είναι η εξής:
Κανένα διαγώνισμα από μόνο του δεν μπορεί να εντοπίσει με ακρίβεια τι θα πέσει φέτος. Κανένας πιστεύω συνάδελφος δεν ξεκινάει από κάτι τέτοιο όταν συντάσσει ένα διαγώνισμα εφ' όλης της ύλης. Είναι βέβαια πρόκληση  αλλά δεν είναι κεντρική ιδέα αυτό. Το ύφος και το στυλ των περισσοτέρων είναι το ύφος της εξέτασης για όλα. Σε αυτό το σημείο πράγματι οι περισσότεροι (βάζω και τον εαυτό μου μέσα) αρκετές φορές φλυαρούμε στις ασκήσεις, βγαίνουν μεγάλες εκφωνήσεις και πολλά ερωτήματα. Πιστεύω  έτσι πρέπει να γίνεται αλλά πάντα με σύνεση. Να υπάρχει υλικό να δουλέψει ο μαθητής ερωτήματα και να μπορεί να αναγνωρίζει δεδομένα μέσα από διάφορα σενάρια. Η επιτροπή διαλέγει 2-3 ερωτήματα και αυτό είναι όλο. Εμείς οφείλουμε όμως σε αυτή την περίοδο να συνεχίσουμε να εκπαιδεύουμε. Άλλωστε όλοι μας δανειζόμαστε ασκησεολογία μεθοδολογίες θεωρίες και το βασικό είναι μια ανατροφοδότηση.

Εν κατακλείδι πιστεύω ότι είναι στην ευχέρεια ενός εκπαιδευτικού να μοντάρει κατάλληλα,  προσθαφαιρώντας ερωτήματα , καταλήγοντας σε μια άσκηση επαναληπτική για τους μαθητές του. Ή ολόκληρο ή μέρος του διαγωνίσματος ανάλογα τι θέλει να 'πει' στον κάθε μαθητή.
Αυτό είναι το δικό μου σκεπτικό και προσέγγιση.

[akalest0s]

Πρωτοτυπία <> δυσκολία

Υπάρχει χώρος και για πρωτοτυπία και για διατήρηση ρεαλιστικών θεμάτων (δηλαδή σε ίδιο επίπεδο όπως τα θέματα πανελληνίων, ειδικά τελευταίων χρόνων, συμφωνώ). Υπάρχει εκεί χώρος, που πρέπει να διερευνάται. Όχι καθετότητα σε αυτό. Αλλιώς χωρίς πρωτοτυπία, κινδυνεύουμε σε στερεότυπα ερωτήματα που σε δύο χρόνια ενασχόλησης, ακόμη και ένας μέτριος μαθητής τα λύνει brain dead, μηχανικά.
Πρωτοτυπία από πρωτοτυπία διαφέρει. Μπορεί να συνδυαστούν, πρωτοτυπία και τυποποίηση, πρωτοτυπία και διατήρηση δυσκολίας στο επιθυμητό επίπεδο. Είναι πρόκληση, αλλά γίνεται.

Ο λόγος δεν (θα πρέπει να) είναι η δική μας ανία. Αλλά η προσπάθεια για κριτική σκέψη εντός ασφαλούς πλαισίου.