Το Στέκι των Πληροφορικών

Παράθεση από: alexxtasi στις 13 Μαρ 2026, 09:39:18 ΠΜΚαλημέρα,
με βάση τη συζήτηση εδώ ... https://alkisg.mysch.gr/steki/index.php?topic=7584.0 ...
το SOUND=False αφορά μόνο στους thin-clients.

Δοκίμασε να κλείσεις τον ήχο στους υπολογιστές μαθητών επιλέγοντας το κατάλληλο μενού από τον Επόπτη.
( δεξί κλικ στους επιλεγμένους υπολογιστές > Περιορισμοί > Σίγαση ήχου )

Επειδή αναφέρθηκε ^, αυτό που προτείνει ο Άλκης RM_SYSTEM_SERVICES="pulseaudio" στο ltsp.conf (μετά θέλει και ltsp initrd), μήπως είναι η λύση;

Η break έχει το πλεονέκτημα της τοπικότητας. Δηλαδή η ενεργοποίηση της συνθήκης και η έξοδος από τον βρόχο είναι μαζί. Δεν πρέπει να μεσολαβήσουν άλλες εντολές όπως στον δομημένο προγραμματισμό, στις οποίες είσαι εκτεθειμένος στο ότι οι εντολές σου δεν πρέπει να επαναλαμβάνονται.
Επιπλέον μπορείς να έχεις πολλά if-break με απλές συνθήκες για έξοδο από τον βρόχο, αντί να βάλεις όλες τις συνθήκες εξόδου ή συνέχειας στην Μέχρις ότου ή στην όσο, φτιάχνοντας έτσι μια σύνθετη συνθήκη.
Έτσι εξηγείται το ότι είναι πιο εύκολο για τους μαθητές αλλά και για τους προγραμματιστές.

Παράθεση από: dimitrios67 στις 14 Μαρ 2026, 08:37:28 ΠΜΠάντως στο μάθημα Δομές Δεδομένων στις σχολές Πληροφορικής, συνήθως η εκφώνηση είναι να δημιουργηθεί ΔΔΑ με τις τιμές που δίνονται, με την σειρά που δίνονται, για να ελεγχθεί εάν ο φοιτητής/μαθητής ξέρει να κάνει εισαγωγή σε ΔΔΑ. Το να ζητηθεί ΔΔΑ με συγκεκριμένη ριζά το θεωρώ απίθανο (και εν πολλοίς λάθος) διότι δεν υπάρχει μοναδική λύση και θα υπάρξει πρόβλημα στην βαθμολόγηση.
Στα Πανεπιστήμια η άσκηση «διανθίζεται» με περιστροφές στο ΔΔΑ έτσι ώστε να παραμένει ισοζυγισμένο, δηλ. δένδρο AV

Αυτό είπα κι εγώ 

Παράθεση από: pgrontas στις 14 Μαρ 2026, 08:03:24 ΠΜΝαι συνήθως ζητάει να τηρηθεί η σειρά με την οποία φαίνονται τα στοιχεία.

Πάντως στο μάθημα Δομές Δεδομένων στις σχολές Πληροφορικής, συνήθως η εκφώνηση είναι να δημιουργηθεί ΔΔΑ με τις τιμές που δίνονται, με την σειρά που δίνονται, για να ελεγχθεί εάν ο φοιτητής/μαθητής ξέρει να κάνει εισαγωγή σε ΔΔΑ. Το να ζητηθεί ΔΔΑ με συγκεκριμένη ριζά το θεωρώ απίθανο (και εν πολλοίς λάθος) διότι δεν υπάρχει μοναδική λύση και θα υπάρξει πρόβλημα στην βαθμολόγηση.
Στα Πανεπιστήμια η άσκηση «διανθίζεται» με περιστροφές στο ΔΔΑ έτσι ώστε να παραμένει ισοζυγισμένο, δηλ. δένδρο AVL.

Παράθεση από: evry στις 13 Μαρ 2026, 07:34:38 ΜΜΑναθεώρησα από τότε που ξεκίνησα να κάνω Python σε μαθητές Γυμνασίου οι οποίοι δυσκολεύονταν πάρα πολύ με τις συνθήκες. Όταν έβαλα την break στο παιχνίδι είδα ότι ακόμα και πιο αδύναμοι στον προγραμματισμό μαθητές κατάφερναν να λύσουν προβλήματα πιο γρήγορα και εύκολα.
Δηλαδή κατάφερναν να ακολουθήσουν και τους άλλους μαθητές που είχαν έφεση στον προγραμματισμό, και τι έχει πλέον νόημα να διδάσκουμε.

Ευριπίδη, θα συμφωνήσω μαζί σου. Είναι το πού απευθυνόμαστε. Για μάθημα γενικής παιδείας το break είναι εξαιρετικό σίγουρα. Διότι, όσο κι αν θέλουμε να είμαστε «οπαδοί» του δομημένου προγραμματισμού και πνευματικά «παιδιά» του Dijkstra, πιο κοντά στην ανθρώπινη σκέψη είναι το if <condition> goto. Μια πιο «δομημένη» παραλλαγή του goto είναι το break και σίγουρα πιο κοντά στον τρόπο που σκεφτόμαστε οι άνθρωποι -ας μου επιτραπεί η έκφραση- σε «raw human» mode.
Αυτό που ανέφερα πιο πάνω αφορούσε τα κριτήρια για να «επιλεγούν» οι ικανότεροι για μια σχολή Πληροφορικής, δηλ. αυτοί που θα έχουν το «κάτι παραπάνω» στον τρόπο σκέψης. Είναι (κατά τη γνώμη μου) η διαφοροποίηση μεταξύ developer και problem solver.
Είναι πραγματικά μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που αφορά το τι είναι «βέλτιστο» να διδάσκουμε στην Πληροφορική σαν μάθημα γενικής παιδείας.

Ναι συνήθως ζητάει να τηρηθεί η σειρά με την οποία φαίνονται τα στοιχεία.

Σας ευχαριστώ πολύ, άρα καταλαβαίνω ότι κάπως πρέπει να το διευκρινίζει με κάποιο τρόπο για να οδηγήσει σε μοναδική λύση.

Παράθεση από: dimitrios67 στις 13 Μαρ 2026, 02:13:28 ΜΜΕυριπίδη, είναι ενδιαφέρον αυτό που λες, αλλά πιστεύω ότι το break έχει «νόημα» περισσότερο σε φοιτητές και όχι τόσο σε μαθητές Γ Λυκείου. Το break, θεωρώ προσωπικά, ότι είναι προς την μεριά του developing και λιγότερο προς την κατεύθυνση του problem solving. Εάν δηλαδή, θέλουμε στις εξετάσεις να ανταμειφθούν οι ικανότεροι, τότε ορθότερο κριτήριο πιστευω είναι το while και οι συνθήκες και όχι το break.
Δηλ. με κάποια έννοια, οι Πανελλαδικές είναι περισσότερο problem solving και λιγότερο developing. Για το problem solving το εχεις πει κι εσυ σε καποιο παλαιότερο post.
Και βέβαια, αυτή είναι η προσωπική μου άποψη.

Καταλαβαίνω τι λες και παλιά είχα και γω μια παρόμοια άποψη αλλά έχω αναθεωρήσει. Αναθεώρησα από τότε που ξεκίνησα να κάνω Python σε μαθητές Γυμνασίου οι οποίοι δυσκολεύονταν πάρα πολύ με τις συνθήκες. Όταν έβαλα την break στο παιχνίδι είδα ότι ακόμα και πιο αδύναμοι στον προγραμματισμό μαθητές κατάφερναν να λύσουν προβλήματα πιο γρήγορα και εύκολα.
Δηλαδή κατάφερναν να ακολουθήσουν και τους άλλους μαθητές που είχαν έφεση στον προγραμματισμό, και τι έχει πλέον νόημα να διδάσκουμε
Δεν είμαι σίγουρος αν πρέπει οι μαθητές να γνωρίζουν τόσο καλά τις λογικές συνθήκες με τόση λεπτομέρεια. Η break επίσης είναι πιο κοντά στην ανθρώπινη σκέψη, δηλαδή πιο κοντά στην ψευδογλώσσα. Μιλάω για ένα μάθημα γενικής παιδείας που απευθύνεται σε όλους/ες.
Αν πάμε σε μάθημα που απευθύνεται σε επιστήμονες πληροφορικής εκεί τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Επίσης με όλα αυτά που συμβαίνουν και θα συμβούν με την Τεχνητή Νοημοσύνη το vibe coding ή όπως αλλιώς το πουν νομίζω ότι θα αναθεωρήσουμε πολλά πράγματα για το τι πρέπει να γνωρίζει ένας επιστήμονας για τον προγραμματισμό και την αλγοριθμική.

Παράθεση από: lala στις 13 Μαρ 2026, 10:25:44 ΠΜΌταν προετοιμάζουμε υποψηφίους για πανελλαδικές οφείλουμε ως επιστήμονες να ακολουθήσουμε πιστά τις οδηγίες και τα βιβλία στα οποία εξετάζονται (ακόμα και αν έχουν λάθη). ο διορθωτής του τετραδίου θα διορθώσει βάσει οδηγιών που θα προκύψουν από τα συγκεκριμένα βιβλία στη σελίδα χ.

Ο επιστημόνας λοιπόν λέτε ότι διδάσκει στους μαθητές επιστημονικά λάθη? Τότε τι σόι επιστήμονας είναι? Διαβάστε πάλι αυτό που γράψατε και θα δείτε ότι λέτε κάτι παράδοξο

Ξεκάθαρα δεν υπάρχει μοναδική λύση.