Το Στέκι των Πληροφορικών

Γενικό Λύκειο => Γενικές εξετάσεις => Γ΄ Λυκείου => Εξετάσεις 2025-2026 => Μήνυμα ξεκίνησε από: evry στις 07 Ιουν 2026, 09:04:50 ΠΜ

Τίτλος: Περί θεμάτων συμπλήρωσης κενών και άλλων δαιμονίων
Αποστολή από: evry στις 07 Ιουν 2026, 09:04:50 ΠΜ
Έχω ανεβάσει παρόμοιο post στο facebook, θεωρώ ότι ήρθε η ώρα να ξεμπερδεύουμε με αυτού του τύπου τα απαράδεκτα θέματα, τα οποία δοκιμάστηκαν και απέτυχαν.

Κάποια στιγμή κάποιος/σ είχε τη φαεινή ιδέα να βάλει στις εξετάσεις θέματα συμπλήρωσης κενών σε κώδικα. Οκ δεν είναι κακό να δοκιμάζουμε νέα πράγματα. Από τότε πάλι κάποιοι/ες τα θεώρησαν επιτυχημένα θέματα και τα βάζουν συχνά, όπως και φέτος. Και όχι μόνο τα βάζουν αλλά τα δηλώνουν και κλειστού τύπου χωρίς προηγουμένως να έχουν εξασφαλίσει ότι δεν έχουν δεύτερη λύση. Φέτος λοιπόν το Β3 που χαρακτηρίστηκε κλειστού τύπου έχει και 2η λύση σε κάποια κενά. Λογικά θα ξεκλειδώσει αλλά το πρόβλημα δεν λύνεται. Τα θέματα αυτά είναι και αντιπαιδαγωγικά και αντιεπιστημονικά διότι δεν εξετάζεις τη σκέψη του μαθητή αλλά το αν έβαλε σωστά τα κουτάκια. Επίσης μπορεί ένα λάθος σε ένα κενό αν το δεχθείς ως σωστό να βγάζει νόημα με τα υπόλοιπα λάθη. Υπενθυμίζω ότι στις εξετάσεις το λάθος υπολογίζεται μια φορά. Αν τα υπόλοιπα κενά βγάζουν νόημα με βάση το αρχικό λάθος θα πρέπει να δοθούν κάποιες μονάδες. Κάποια κενά εξαρτώνται το ένα από το άλλο και κάποια κενά είναι πολύ πιο σημαντικά από άλλα. Για παράδειγμα δεν μπορεί να παίρνει τις ίδιες μονάδες η αρχικοποίηση μετρητή με μια συνθήκη.
Από την άλλη, πως κατασκευάζεται μια τέτοια άσκηση? Παίρνουμε ένα τμήμα κώδικα και απλά αφαιρούμε τα "δύσκολα" κενά και λέμε να το έφτιαξα? Δεν πρέπει να προσπαθήσουμε να μπούμε στα βήματα του μαθητή να καταλάβουμε πως θα σκεφτεί?
Για τους παραπάνω και για άλλους λόγους καλό θα ήταν να μην μπει ποτέ ξανά θέμα συμπλήρωσης κενών σε τμήμα κώδικα. Απλά υποβαθμίζει το μάθημα και πλήττει το κύρος των εξετάσεων. Το να κάνουμε λάθος είναι ανθρώπινο, αλλά να το επαναλαμβάνουμε;
Τίτλος: Απ: Περί θεμάτων συμπλήρωσης κενών και άλλων δαιμονίων
Αποστολή από: petrosp13 στις 07 Ιουν 2026, 11:21:39 ΠΜ
Από το 2017, εξαφάνισαν τους πίνακες τιμών (και καλά έκαναν) και μπήκαν αυτά τα θέματα
Τα έχουμε συζητήσει άπειρες φορές κάθε χρόνο

Αυτά τα θέματα έχουν καταντήσει να είναι τα δυσκολότερα σε κάθε διαγώνισμα και έχουν καταλήξει να είναι IQ test
Υπάρχουν εξαιρετικοί υποψήφιοι με χιλιάδες ώρες διάβασμα που χάνουν 2-4-6 μονάδες σε τέτοια ερωτήματα
Νομίζω ότι ο τρόπος που δημιουργούνται αυτά τα θέματα είναι απλός: Έχει στον νου του ο καθηγητής έναν κώδικα και απλά αφαιρεί όποια κομμάτια θέλει
Τέτοια θέματα δημιουργούν προβλήματα επίλυσης ακόμα και ανάμεσα στους καθηγητές

Πλέον, έχουμε μεγάλο όγκο ύλης, μπορεί να προστεθεί μία ή δυο έξτρα ασκήσεις από οποιοδήποτε κεφάλαιο
Για παράδειγμα, φέτος θα μπορούσε να ζητηθεί μια άσκηση με δένδρο ή εκσφαλμάτωση

ΥΓ. Θεωρώ εξίσου (ή μεγαλύτερο) το πρόβλημα με τις ερωτήσεις ανάπτυξης που είναι κάθε χρόνο Kinder έκπληξη. Πόσες θα είναι, από ποια κεφάλαια, πόσες μονάδες. Πολλά παιδιά δίνουν εξετάσεις χωρίς να ξέρουν πόσες ερωτήσεις θα αντιμετωπίσουν γιατί δεν ξέρουμε τι να τους απαντήσουμε. Ας πάμε σε ερωτήσεις κλειστού τύπου και δυσκολότερες. Ας ζητηθούν 3 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής αυξημένου επιπέδου δυσκολίας

ΥΓ2. Θα πρότεινα να το μεταφέρεις σε ευρύτερη ενότητα για να μην χαθεί όταν περάσει η φετινή περίοδος...
Τίτλος: Απ: Περί θεμάτων συμπλήρωσης κενών και άλλων δαιμονίων
Αποστολή από: Δημήτρης Χατζόπουλος στις 07 Ιουν 2026, 11:54:19 ΠΜ
Για τα κενά συμφωνώ.
Υπάρχουν ένα σωρό είδη ασκήσεων, που μπορούν και πρέπει να εξετάζονται και αξιολογούν καλύτερα το μαθητή. Επίσης μπορεί κάποιος να εχει στο μυαλό του κάτι άλλο και να χαθεί (θέμα 2022 - ολίσθηση...) και κάποιος άλλος να το πιάσει από τύχη ή και αντιγραφή.


Αυτή η θεωρία...
Βάζουμε τα παιδιά να διαβάσουν ένα σωρό θεωρία, (σε ένα σύνολο βιβλίων που θα έπρεπε να είχαν αντικατασταθεί από ένα θεωρίας και ένα ασκήσεων εδώ και καιρό) που πολλά είναι στείρα γνώση και επαναλαμβάνονται σε διάφορα κεφάλαια, για να πέσουν 2 ερωτήσεις που ίσως και από τύχη κάποιος που διάβασε την τελευταία μέρα να τις γράψει.
Εχω μαθήτρια άριστη που είχε  διαβάσει τα πάντα -και πως να της πεις να τα αφήσει όταν θέλει και αξίζει το άριστα (που στο μεταξύ μπερδεύτηκε και απάντησε δομή προβλήματος αλλά δεν τα γράφω για αυτό) και άλλους που διάβασαν ελάχιστα και το αποτέλεσμα τελικά ήταν πάνω κάτω το ίδιο.
Κατά τη γνώμη μου, η θεωρία πρέπει να σταματήσει να εξετάζεται ως ανάπτυξη γιατί είναι άδικο για πολλούς λόγους (και είναι και πολλή για να τη μάθει κάποιος) και πρέπει αυτό να τεθεί επισήμως απο την αρχή της χρονιάς.

ΥΓ: από τη στιγμή που μας βάζουν και τη διδάσκουμε, πρέπει να ερωτηθεί, γιατί διαφορετικά θα είναι άδικο για τα παιδιά που τη διάβασαν.
Επιπροσθέτως, τόσος κόπος για 10 μονάδες, που τελικά μπορεί να τις  πάρει και αυτός που διάβασε τελευταία μέρα, ενώ κάποια παιδιά έχουν παιδευτεί όλη τη χρονιά να τη μάθουν για να τη γράψουν, δεν είναι και ό,τι πιο δίκαιο.
Για αυτό καλό θα είναι να αποφασιστεί επίσημα, το να μην υπάρχουν ερωτήσεις ανάπτυξης, ώστε να μην ταλαιπωρούμε άσκοπα τα παιδιά.

Τίτλος: Απ: Περί θεμάτων συμπλήρωσης κενών και άλλων δαιμονίων
Αποστολή από: akalest0s στις 08 Ιουν 2026, 02:59:22 ΜΜ
Παράθεση από: evry στις 07 Ιουν 2026, 09:04:50 ΠΜΚάποια κενά εξαρτώνται το ένα από το άλλο και κάποια κενά είναι πολύ πιο σημαντικά από άλλα. Για παράδειγμα δεν μπορεί να παίρνει τις ίδιες μονάδες η αρχικοποίηση μετρητή με μια συνθήκη.
Ε είναι σα να πριμοδοτείς τον αδύναμο με αυτό τον τρόπο. Δεν το βρίσκω λάθος.


Νομίζω τραγικοποιείτε λίγο το θέμα με τη συμπλήρωση κενών, αλλά συμφωνώ συνολικά.

Πρώτη κίνηση, να σταματήσει να είναι κλειστού τύπου. Γιατί απλά δεν είναι.

Δεύτερον, θα προτιμούσα σίγουρα να την δω να αντικαθίσταται από ασκήσεις όπως εκείνη η "ταξινόμηση" πίνακα Αληθής/Ψευδής που είχε μπει παλιά, όπως και άλλα 1-2 νομίζω σχετικά θέματα. Δηλαδή ασκήσεις ανάπτυξης λίγων γραμμών κώδικα, πάνω στις γνώσεις τους, που όμως είναι αρκετά ασυνήθιστες ώστε να απαιτούν επί τόπου σκέψη.

Παράδειγμα: "Να αναπτύξετε τμήμα αλγορίθμου που σε δεδομένο πίνακα ακεραίων Α[5,5] θα εμφανίζει ταξινομημένα με αύξουσα διάταξη τα στοιχεία της κύριας διαγωνίου, χωρίς να αναδιατάξει άλλα στοιχεία του πίνακα."
Άλλο Παράδειγμα, πιο ζόρικο: "Να γραφεί τμήμα αλγορίθμου, για έναν (αρχικά άδειο) πίνακα 10 θέσεων, στον οποίο θα καταχωρούνται αριθμητικές τιμές από τον χρήστη και θα γίνεται έλεγχος για την μοναδικότητα της κάθε τιμής. Θα πρέπει κάθε τιμή του πίνακα να ελέγχεται, και αφού είναι μοναδική σε σχέση με όλες τις προηγούμενες, να επιτρέπεται η καταχώρησή της στην αντίστοιχη θέση του πίνακα, διαφορετικά θα ζητείται νέα τιμή. Ο αλγόριθμος θα ολοκληρώνεται όταν αποθηκευθούν κατάλληλες τιμές σε όλες τις θέσεις του πίνακα."

Ένα από τα προβλήματα των ασκήσεων με κενά σε κώδικα είναι ότι είναι αδικαιολόγητα περιοριστικές: είσαι υποχρεωμένος όχι να λύσεις απλά το πρόβλημα, αλλά να βρεις την ίδια λογική που σκέφτηκε αυτός που έγραψε τον κώδικα. Μερικές φορές αυτό είναι ενδιαφέρον, άλλες ανούσιο και μοιάζει σαν τιμωρία παρά σαν πρόκληση.




Όσον αφορά στην θεωρία, δεν γίνεται να εκλείψει τελείως. Σταθερή μοριοδότηση (πχ πάντα 10 μονάδες) και μείωση ύλης "παπαγαλίας", είναι μια καλή αρχή.
Σ-Λ με αιτιολόγηση, ίσως είναι μια καλή ιδέα. 5 ερωτήσεις με 4 μονάδες η κάθε μία, θα μπορούσε να αντικαταστήσει και τις ανάπτυξης έτσι.
Επίσης, προσωπικά θα προτιμούσα πολύ περισσότερο ερωτήσεις κρίσεως (ή "κρίσεως"), παρά ξερή αποστήθιση. Ερωτήσεις που δείχνουν αν ο μαθητής κατάλαβε ότι η δυαδική είναι ταχύτερη από την σειριακή, ή ότι η σειριακή σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις θα δώσει αποδοτικότερο αποτέλεσμα. Ή τι σημαίνει ότι το διαίρει και βασίλευε οδηγεί πάντα σε υποστιγμιότυπα του ίδιου προβλήματος. Ή γιατί η στατική αποθήκευση έχει πλεονέκτημα στην προσπέλαση της δομής.
Προφανώς χρειάζεται ξανά γράψιμο η θεωρία για να αποκτήσει αυτό διάσταση και νόημα σε επίπεδο πανελληνίων.

Εδώ ακόμη εξετάζουμε θεωρητικά ως Σ-Λ το "οι πίνακες περιορίζουν τις δυνατότητες του προγράμματος".
Αυτούσιες ατάκες του βιβλίου που δεν βγάζουν νόημα όταν τις αποκόψεις από το πλαίσιο στο οποίο βρίσκονται.

Αντί για Σ-Λ, ρώτα, "εξηγείστε γιατί η έκφραση «οι πίνακες περιορίζουν τις δυνατότητες του προγράμματος», είναι διφορούμενη".