Γενικό Λύκειο > Εξετάσεις 2006-2007

Πού οδηγεί η τυποποίηση στην εκπαίδευση;

(1/4) > >>

gpapargi:
Καλημέρα

Είχα βγει χθες με ένα φίλο για να μας κάνει το τραπέζι με αφορμή την ορκωμοσία του στο μεταπτυχιακό της πυρηνικής φυσικής και φυσικής στοιχειωδών σωματιδίων. Ο ίδιος κάνει εργαστήρια στους πρωτοετείς. Είχαμε την κουβέντα για την παιδεία στην Ελλάδα, για τα ΣΟΣ, τους τυφλοσούρτες και τη σταδιακή μείωση την κατανόησης σε βάρος της παπαγαλίας και της τυποποίησης.

Με αφορμή αυτά μου έστειλε ένα άρθρο από το καλύτερο κατά τη γνώμη μου περιοδικό στις θετικές επιστήμες που έχει κυκλοφορήσει ποτέ στην ελλάδα: το ρωσικής προέλευσης Quantum. Πρόκειται για ένα απόσπασμα  από μα διάλεξη του διακεκριμένου μαθηματικού Vladimir Arnold στο κρατικό ινστιτούτο για τη βελτίωση των προσόντων των εκπαιδευτικών στις 16/4/1992 στη Μόσχα.

Δεν αφορά την πληροφορική αλλά τα μαθηματικά της Ρωσίας πριν από 15 χρόνια. Ωστόσο έχει πολύ ενδιαφέρον γιατί δείχνει πόσο εύκολα μπορεί να καταντήσει η παιδεία μιας χώρας να παράγει συστηματικά αυτό που κάποτε λέγαμε «αμερικανάκια».

Απολαύστε

«Τα τελευταία χρόνια η διδασκαλία των μαθηματικών στη Ρωσία υπόκειται σε μια διαδικασία «εξαμερικανισμού», βασισμένη στην εξής αρχή: διδάσκουμε ότι χρειάζεται στις πρακτικές εφαρμογές. Επομένως, όποιος θεωρεί ότι δεν πρόκειται να χρειαστεί τα μαθηματικά, δε χρειάζεται και να ασχοληθεί καθόλου μαζί τους. Τα μαθηματικά είναι προαιρετικά για τους μαθητές του γυμνασίου- για παράδειγμα, το ένα τρίτο των μαθητών του γυμνασίου δεν επιλέγει άλγευρα. Το παρακάτω παράδειγμα μας δίνει το αποτέλεσμα:

Σε ένα διαγώνισμα ζητήθηκε από 14χρονους μαθητές να εκτιμήσουν (απλώς να εκτιμήσουν, όχι να υπολογίσουν) τι συμβαίνει στον αριθμό 120 όταν αφαιρέσουμε από αυτόν το 80 τοις εκατό. Οι μαθητές μπορούσαν να επιλέξουν ανάμεσα σε 3 πιθανές απαντήσεις:

α) Θα αυξηθεί
β) Θα μείνει ο ίδιος
γ) Θα μειωθεί

Απάντησε σωστά περίπου το 30% των εξεταζόμενων μαθηματικών. Αυτό σημαίνει ότι απαντούσαν τυχαία. Συμπέρασμα: κανείς δεν ξέρει τίποτε.

[…]

Και τώρα ένα παράδειγμα από ένα επίσημο διαγώνισμα του 1992 για μαθητές:

Ποιο από τα επόμενα ζεύγη θυμίζει περισσότερο τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στη γωνία και τη μοίρα

Α. Χρόνος και ώρα

Β. Γάλα και λίτρο

Γ. Εμβαδό και τετραγωνικό εκατοστό

 

Η απάντηση είναι εμβαδό και και τετραγωνικό εκατοστό, διότι η μοίρα είναι η ελάχιστη μονάδα μέτρησης γωνιών και το τετραγωνικό εκατοστό είναι η ελάχιστη μονάδα μέτρησης εμβαδών, ενώ η ώρα πχ μπορεί να διαιρεθεί σε λεπτά.

Είναι φανερό ότι οι συγγραφείς αυτού του προβλήματος έχουν σπουδάσει σύμφωνα με το αμερικάνικο σύστημα. Φοβάμαι πως σύντομα θα φτάσουμε και εμείς σε αυτό το επίπεδο. (Σημείωση: Ένας καθηγητής από τη νέα Υόρκη, ο Joe Birman, μου εξήγησε ότι για τον ίδιο- που είναι αμερικανός- η «σωστή» απάντηση σε αυτό το πρόβλημα είναι τελείως ξεκάθαρη. «Το θέμα είναι», μου είπε, «ότι μπορώ να φανταστώ με ακρίβεια το επίπεδο ηλιθιότητας του συγγραφέα αυτού του θέματος».

[…]

Στις μέρες μας, η μαθηματική μας εκπαίδευση μεταβαίνει αργά από το ευρωπαικό σύστημα στο αμερικάνικο. Όπως πάντοτε, παραμένουμε κάπως αργοπορημένοι σχεδόν 30 χρόνια, πίσω από την Ευρώπη. Έτσι, έπειτα από 30 χρόνια θα είμαστε έτοιμοι να δούμε τα πράγματα σωστά και να βγούμε από το αδιέξοδο που μας έχει οδηγήσει το αμερικάνικο εκπαιδευτικό σύστημα.  […]

Η παραδοσιακή μας εκπαίδευση ήταν υψηλότερου επιπέδου και στηριζόταν στην καλλιέργεια των αριθμητικών προβλημάτων. Ακόμη και πριν από 20 χρόνια έβρισκε κανείς σε πολλές οικογένειες αντίτυπα από παλιά βιβλία  πρακτική αριθμητικής. Τώρα έχουν χαθεί όλα. Ο υπερτονισμός της άλγεβρας που προκάλεσε η τελευταία μεταρρύθμιση στη μαθηματική εκπαίδευση μετατρέπει τους μαθητές σε ρομπότ. […]»

Αυτά

Σας θυμίζει κάτι;

Νομίζω ότι ο άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με κάτι το οποίο αντιμετωπίζουμε και εμείς σήμερα: Η τυποποίηση και οι τυφλοσούρτες που έχουν επινοηθεί με σκοπό να ετοιμάσουμε τους μαθητές για τις εξετάσεις σκοτώνουν αργά και σταθερά τη δημιουργική σκέψη. Στο τέλος θα μαθαίνουμε τους μαθητές να προσθέτουν πορτοκάλια και αυτοί θα ξέρουν να προσθέτουν μόνο πορτοκάλια. Αν τους βάλεις να προσθέσουν μήλα δε θα ξέρουν. Έχω βαρεθεί να βλέπω τους μαθητές να λύνουν μηχανικά εξισώσεις. Έλυσαν ποτέ προβλήματα με χρήση εξισώσεων;

Ρώταγα πρόσφατα τους καλούς μαθητές μου στην τάξη αν ξέρουν γιατί όταν σε μια εξίσωση αλλάζεις κάτι μέλος τότε αλλάζεις και πρόσημο. Δηλαδή γιατί το χ-3=5 κάνει χ=5+3;

Όλοι ήξεραν να το κάνουν και το έβρισκαν και λογικό, αλλά κανείς δεν ήξερε το γιατί. Μιλάμε για αριστούχους μαθητές στα μαθηματικά. Κάντε το πείραμα και θα με θυμηθείτε. 

Η πλάκα είναι ότι πάντα με απασχολούσε αν είναι δυνατό να κάνουμε ένα ρομπότ ελεγχόμενο από υπολογιστή να σκεφτεί όπως ένας άνθρωπος (τεχνητή νοημοσύνη). Έτσι όπως πάμε θα το πετύχουμε. Θα κάνουμε τους ανθρώπους να σκέφτονται σα ρομπότ και τελικά στο ίδιο θα καταλήξουμε.

Ελπίζω η επιτροπή εξετάσεων να στείλει οριστικά στο καλάθι των αχρήστων την παπαγαλία και τους τυφλοσούρτες και να δώσει την ευκαιρία στη δημιουργική σκέψη να επανέλθει στο προσκήνιο. Αυτή έχει το πεπόνι, αυτή έχει και το μαχαίρι.

evry:
   Η κάθε επιτροπή εξετάσεων έχει σαν σκοπό να θεωρηθεί επιτυχημένη και να μην ακουστούν φήμες για αμφιλεγόμενα θέματα, και κανείς δε θέλει να φορτωθεί κάτι τέτοιο. Άλλωστε οι εφημερίδες και τα κανάλια με το παραμικρό χαρσκτηρίζουν ένα θέμα ασαφές. Για αυτό πιστεύω ότι και φέτος θα έχουμε τα γνωστά δημιουργικά θέματα με μέσους όρους και αθροίσματα, εκτός και αν βρεθεί κανένας χριστιανός εκεί πέρα και προτείνει κάποιο λίγο πρωτότυπο θέμα.

Μια και μιλάμε για δημιουργική σκέψη θα ήθελα να θίξω δυο θέματα. Το ένα είναι αυτό της Έκθεσης. Παρατήρησα ότι όλοι οι μαθητές έβγαιναν και έλεγαν ότι το θέμα ήταν πολύ εύκολο και όταν τους ρώταγαν τι έπεσε έλεγαν "Ο τηλεμαραθώνιος του Mega". Μάλιστα το συγκεκριμένο κανάλι το προέβαλε ως επιτυχία των θεμάτων ότι έβαλαν κάτι τόσο επίκαιρο.  Όταν όμως διάβασα το θέμα δεν είδα να λέει πουθένα για τηλεμαραθώνιους. Μάλιστα το τελευταίο σκέλος του προσπαθούσε να δώσει και την απάντηση στους μαθητές συνδέοντας την παιδεία με τον ανθρωπισμό και την βοήθεια στους συνανθρώπους. Ποιο είναι το συμπέρασμα. Ότι τώρα που είδαν και οι φιλόλογοι το θέμα και έχουν αρχίσει οι βαθμολογήσεις μιλάνε για πολλούς μαθητές που βγήκαν εκτός θέματος και μάλιστα τώρα κάποιες εφημερίδες που την πρώτη μέρα μίλαγαν για εύκολο θέμα τώρα τα έχουν γυρίσει και μιλάνε για ασάφειες. Πάλι λοιπόν την αποτυχία του εκπαιδευτικού συστήματος να μάθει τα παιδιά να σκέφτονται, να αναλύουν ένα κείμενο και να εκθέτουν τις απόψεις τους θα τη χρεωθούν οι βαθμολογητές που θα έχουν μεγάλες αποκλίσεις. Δηλαδή όταν μπαίνει κάτι που θέλει σκέψη και δείχνει τη γύμνια του συστήματος όλοι κατηγορούν τον κακό που το έβαλε και κανείς δε μιλάει για το εκπαιδευτικό σύστημα.

Ένα άλλο θέμα που μου έκανε εντύπωση είναι τα θέματα του μαθήματος "Μαθηματικά Γενικής Παιδείας" των Εσπερινών Λυκείων χθες το απόγευμα. Μπορείτε να τα βρείτε εδώ  http://www.didefth.gr/themata/230them_mat_d_gen_esp_no_070521.pdf Είναι όλα κυριολεκτικά της πλάκας
Παρατηρήστε το 2ο θέμα. Αν θυμάστε τα βασικά των παραγώγων μπορείτε να απαντήσετε κατευθείαν και να κάνετε τους υπολογισμούς με το μυαλό χωρίς να χρησιμοποιήσετε καν χαρτί και μολύβι. Είναι απίστευτο.

Ξέρω ότι είναι γενικής παιδείας και τα δίνουν και οι μαθητές της θεωρητικής κατεύθυνσης αλλά τέτοια ξεφτίλα?

Ζητάνε την παράγωγο της συνάρτησης f(x)=x^2 + 1 την τιμή της στη θέση χ=2, τα ακρότατα και το σημείο στο οποίο η εφαπτομένη είναι παράλληλη στην y=3.

Δηλαδή δεν είναι μόνο η ʼλγεβρα Γιώργο, η Ανάλυση είναι ακόμα χειρότερη. Συμπέρασμα: Μια θεωρία αριθμών θα μας σώσει αλλά όταν την έχουν στο τέλος της ύλης της Β και πολλοί δεν την διδάσκουν καν πως θα μάθει ο άλλος να σκέφτεται και να λύνει δύσκολα προβλήματα.

evry:
Διαβάστε τα παρακάτω άρθρα στο Αλφαβήτα, είναι από την έγκυρη εφημερίδα Τα Νέα

Την πρώτη μέρα όλα είναι μέλι γάλα και η πρέμιερα εύκολη
http://www.alfavita.gr/typos/typos20070521a.php

Τη δεύτερη μέρα ανακαλύπτουν ότι το θέμα δεν ήταν τελικά και τόσο εύκολο
http://www.alfavita.gr/typos/typos20070522a.php

gpapargi:
Γνωρίζουμε όμως εκ των προτέρων ότι άμα πέσει κάτι για σκεπτόμενους που δεν βγαίνει με τυφλοσούρτες και έτοιμους κώδικες, όσοι εκτεθούν θα μιλήσουν για δήθεν ασάφειες προκειμένου να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Η επιτροπή δεν πρέπει να διακατέχεται από ευθυνοφοβία. Να κάνει σαφή τα θέματα και χωρίς φόβο να προάγει τη σκέψη. Αυτοί που είναι να γκρινιάξουν… θα το κάνουν έτσι κι αλλιώς. Αν τα θέματα είναι σαφή… υπάρχουμε και εμείς που θα τα υπερασπιστούμε.

evry:
  Για να μην παρεξηγηθώ δεν ξέρω τίποτα συγκεκριμένο για επιτροπές αλλά μιλώντας γενικά άποψή μου είναι ότι δύσκολα θα παίξει κάποιος με τη φωτιά όταν δεν έχει να κερδίσει τίποτα. Δηλαδή το πιθανότερο θα είναι να βρει το μπελά του παρά να του πει κανείς μπράβο.
   Αυτό το λέω γιατί όταν σε ένα μάθημα οι βαθμολογίες είναι υψηλές όλοι είναι χαρούμενοι και αλληλοσυγχαίρονται χωρίς να καταλαβαίνουν ότι έτσι δεν θα ξεχωρίσουν οι καλοί αλλά ότι θα μπουν όλοι στο ίδιο τσουβάλι και αυτό φυσικά είναι υπέρ των μετρίων. Επειδή όμως οι μέτριοι είναι οι περισσότεροι όλα είναι μέλι γάλα. Άλλωστε η κοινωνία μας είναι τέτοια που χαντακώνει τους άριστους και βραβεύει τους μέτριους, το βλέπουμε κάθε μέρα.
   
   Ένα θέμα όμως που θα ήθελα να συζητήσουμε είναι το εξής: Ας υποθέσουμε ότι πέφτουν πολύ δύσκολα θέματα, και το 80% γράφει κάτω από τη βάση. Αυτό θα είναι καλό για το μάθημα? Τι πιστεύετε? Εγώ πιστεύω ότι από μια πλευρά είναι καλό και θα εξηγήσω γιατί. Αυτή τη στιγμή αν ρωτήσεις κάποιον στο δρόμο τι μαθήματα δίνουν τα παιδιά στις πανελλήνιες θα σου πει Φυσική, Μαθηματικά, Έκθεση κλπ. Το δικό μας το μάθημα δεν θα το αναφέρει κανένας γιατί δεν το ξέρει κανένας. Και φοβάμαι ότι θα φύγει χωρίς να το μάθει κανένας. Ποια μαθήματα είναι αυτά που δεν θα φύγουν ποτέ ? Τα μαθηματικά και η φυσική κατεύθυνσης και η έκθεση στα οποία τα παιδιά δε γράφουν καλά. Από την άλλη υπάρχουν μαθήματα όπως Μαθηματικά Γενικής Παιδείας, Βιολογία-Φυσική Γενικής, Αρχές Οργάνωσης κλπ στα οποία οτιδήποτε εκτός από 20 θεωρείται αποτυχία.
     Σε ποια κατηγορία θέλουμε να ανήκει το μάθημα μας? Πως θα αναβαθμιστεί? Με το να μπαίνουν εύκολα και τυποποιημένα θέματα ώστε να γράφει ο "λαός" και να είναι όλοι "ευτυχισμένοι"? ή μήπως να υπάρξει μια χρονιά αποτυχία ώστε
1) να ακουστεί ότι υπάρχει και αυτό το μάθημα και δεν είναι της πλάκας
2) ότι προάγει την σκέψη και τη δημιουργικότητα και έρχεται σε άντιθεση με το εκπαιδευτικό σύστημα της αποστήθισης

Ειλικρινά δεν ξέρω τι είναι καλύτερο αλλά αγανακτώ όταν το μάθημα μας θεωρείται της σειράς και από τα εύκολα και το εξισώνουν με το μάθημα ΑΟΔΕ το οποίο έχει έναν και μοναδικό διδακτικό στόχο, την τελειοποίηση της αποστήθισης.

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[#] Επόμενη σελίδα

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση